کاهش عملکرد محصول و کارایی مصرف منابع، اثرات نامطلوب مستقیم و غیرمستقیم فشردگی خاک بوده که بر سودآوری سامانه ­های کشاورزی تأثیر می­گذارد. فشردگی خاک با کاهش تخلخل تهویه­ ای، افزایش جرم مخصوص ظاهری (Db)، مقاومت مکانیکی خاک و کاهش میزان تخلخل کل، ساختمان خاک را تحت تاثیر قرار می­دهد. مقاله مروری حاضر به بررسی مطالعات به انجام رسیده در خصوص ارزیابی اثر سامانه­ های مختلف خاک­ورزی بر میزان فشردگی خاک و تاثیر آن بر عملکرد و ارزش اقتصادی زمین پرداخته است. پژوهش­ ها نشان می­دهد بین 80-70 درصد فشردگی خاک  طی اولین عبور ماشین­آلات کشاورزی بر روی زمین زراعی اتفاق می­افتد و کاهش عملکرد محصول ناشی از فشردگی خاک در منابع مختلف در محدوده 75-5 درصد گزارش گردیده است. در یک پژوهش، میانگین ضررهای مالی ناشی از افزایش فشردگی خاک در هر هکتار زمین زراعی برای اوکراین و لیتوانی به ترتیب 49 و 13 یورو در هکتار در سال پیش­بینی گردید. خسارت مالی ناشی از فشردگی خاک در اثر پخش کود مایع با تانکر سنگین با وزن بیش از 18 تن و فشار بیش از 200کیلوپاسکال روی خاک مرطوب در اوایل بهار در کانادا نیز 30 تا 300 دلار در هکتار برآورد شد و افزایش فشار چرخ­های ادوات کشاورزی از یک مگاپاسکال به نه مگاپاسکال در سوئد مقدار درآمد خالص زمین زراعی را 25 درصد کاهش داد. بررسی­ها بیانگر این است که که بکارگیری کم­خاک­ورزی منجر به صرفه­ جویی اقتصادی، افزایش بهره­وری انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانه­ ای می­گردد و در اغلب موارد افزایش عملکرد محصول در واحد سطح را به دنبال داشته است.

تسریع روند شهرنشینی و نیاز به توسعه های شهری، شهرهای جهان را با بحران های مالی برای تأمین پروژه ها مواجه کرده است. منابع درآمدی متعارف برای پوشش هزینه های سنگین اجرای پروژه های شهری کافی نیست و شکاف مالی جالب توجهی بین هزینه های در حال افزایش و منابع درآمدی راکد وجود دارد. مکانیسم جذب ارزش افزودۀ زمین (LVC) مجموعه ای از ابزارهای مالی نوآورانه است که با هدف کاهش بار مالی سنگین احداث پروژه های توسعه ای در شهرهای جهان مورد استقبال قرار گرفته است. پژوهش کاربردی حاضر برای نخستین بار در جامعۀ علمی فارسی شهرسازی، مکانیسم جذب ارزش افزودۀ زمین را معرفی و ابزارهای اجرایی آن را به وسیلۀ روش فراترکیب دسته بندی می کند. روش جمع آوری اطلاعات تحلیل اسنادی و کتابخانه ای متونی است که بر اساس معیارهای ورود و خروج روش مرور سیستماتیک پریزما انتخاب شده اند. روش تحلیل داده ها کدگذاری باز و محوری و مقوله بندی است. مدل پیشنهادی پژوهش ابزارهای جذب ارزش افزودۀ زمین را در چهار دستۀ مکانیسم های مالیات و عوارض، تنظیمات قانونی، مشارکت های عمومی - خصوصی و مدیریت املاک و دارایی های عمومی طبقه بندی می کند و ابزارهای هر دسته را تعریف می کند. در نهایت، نحوۀ عملکرد هر ابزار در کشورهای مختلف تشریح می شود.

نظام مالیاتی موجود در ایران نتوانسته است از دیگر کارکردهای مالیات به شکل ابزار تنظیم کننده بازار بهره برداری کند. زمین یکی از عوامل تولید است که می تواند از سوی دولت ها با هدف کنترل سوداگری، تخصیص بهینه منابع و کسب درآمد موضوع اخذ مالیات واقع شود. در مطالعه حاضر، با استفاده از رویکرد پویایی سیستم موضوع تاثیرات وضع مالیات بر زمین در اقتصاد ایران در یک دوره بلندمدت به عنوان سیاستی مبتنی بر نظریه اقتصادی مدل سازی و در قالب سه سناریو بررسی شده است. پویایی سیستم یک روش شبیه سازی شبه تجربی است که در درک سیستم ها توانمندی خاصی دارد. این روش بر پایه ساختار مدار کنترلی بنا شده است و امکان مطالعه ساختار و رفتار سیستم های پیچیده اقتصادی، اجتماعی را فراهم می کند. نتایج حاصل از اجرای سناریوی وضع 1 درصد مالیات بر ارزش زمین نشان دهنده حذف کامل تقاضای سودگرانه زمین، پایداری نسبی قیمت زمین پس از پنج سال و افزایش دو برابری بهره وری زمین پس از یک سال به همراه رشد سه برابری زمین های ساختمانی در پایان دوره مطالعه است. نتایج همچنین تایید می کنند که با افزایش درصد رشد جمعیت میزان کارایی و ساخت وساز ناشی از وضع مالیات بر ارزش زمین ارتقا می یابد. مدل تحقیق با استفاده از نرم افزار ونسیم برازش شده است.

نظام مالیاتی مطلوب دارای اهدافی چون تامین درآمد کافی برای دولت، تخصیص بهینه منابع و توزیع عادلانه درآمد است. این نظام پایه های مالیاتی کارا، عادلانه و از نظر اجرایی کم هزینه را برمی گزیند. منابع مالیاتی که این ویژگی ها را داشته باشند، برای دولت ها از اهمیت بالایی برخوردارند. مالیات بر ارزش زمین یکی از پایه های مالیاتی است که تمامی ویژگی های فوق را داراست. بنابراین پژوهش حاضر به بررسی الگوی مناسب اجرای مالیات بر ارزش زمین در ایران می پردازد. این پژوهش با بررسی مبانی نظری مالیات- ستانی و میزان پوشش اهداف و ویژگی های نظام مالیاتی مطلوب توسط مالیات بر ارزش زمین، و با بررسی نتایج حاصل از اجرای این مالیات در ادبیات اقتصادی و بررسی تطبیقی اجرای آن در سایر کشورها، به بیان اهمیت استخراج الگوی مناسب اجرایی برای کشور از این طریق می پردازد. در نهایت نیز مدل مناسب اجرای مالیات بر ارزش زمین در ایران استخراج می شود. نتایج بدست آمده نشان می دهد که برای اجرای مالیات بر ارزش زمین در کشور، نیاز است قانون جدیدی در این خصوص تدوین شود.

خشکسالی به عنوان مخاطره آمیزترین سانحه طبیعی، یک نوع ناهنجاری اقلیمی می باشد که علاوه بر کیفیت آب بر عملکرد محصول نیز تأثیر می گذارد. لذا جهت برنامه ریزی های بلندمدت، بایستی وضعیت اقلیمی مناطق نیز مشخص گردد. با توجه به ای رویکرد، در مطالعه حاضر، به ارزیابی اثرات خشکسالی بر کیفیت آب های سطحی (شوری) و تأثیر خشکسالی و شوری بر رانت زمین های کشاورزی پرداخته شد. بدین منظور ابتدا با استفاده از شاخص SPI طبقات خشکسالی در منطقه مشخص و با استفاده از مدل QUAL2K به شبیه سازی شوری در رودخانه طالقان پرداخته شد. در ادامه با استفاده از رهیافت ریکاردین در قالب داده های ترکیبی تأثیر متغیرهای اقلیمی، شوری، متغیرهای اقتصادی و اثرات متقابل آن ها بر رانت زمین های کشاورزی ارزیابی گردید. نتایج حاصل از مدل QUAL2K نشان می دهد که وقوع خشکسالی رابطه مستقیم و غیرخطی باکیفیت آب های سطحی دارد به گونه ای که با کاهش دبی رودخانه در طی طبقات خشکسالی متوسط، شدید و خیلی شدید، شوری به ترتیب 20. 51، 41. 27 و 57. 77 درصد کاهش می یابد. بر اساس نتایج مدل ریکاردین، متغیرهای شوری و دما با رانت زمین های کشاورزی رابطه عکس و با بارش رابطه مستقیم دارد. نتایج حاصل از تغییرات رانت زمین های کشاورزی (درآمد خالص) بر اساس خشکسالی و کیفیت آب نیز نشان داد که در طی طبقات خشکسالی متوسط، شدید و خیلی شدید، رانت به میزان 17. 71، 32 و 42. 43 درصد کاهش می یابد که عدد قابل توجهی می باشد. پیشنهاد می گردد به منظور جلوگیری از کاهش درآمد کشاورزان در طی طبقات خشکسالی، الگوی کشت منطقه بر اساس رانت زمین های کشاورزی تعیین گردد.